Overal dansers met maaiende armen

Tegen het einde van de voorstelling stelde Peer de retorische vraag in hoeverre zijn verhalen geloofwaardig waren geweest. Wie gelooft er een notoir liegbeest? Peer Gynt, gespeeld door Har Smeets, keek als oude man terug op zijn leven en vertelde wat hij had beleefd.

Hij werd omringd door dansers van de Vooropleiding Theaterdans, die uitbeeldden wat hij vertelde, maar hier soms ook een dimensie aan toevoegden. Aan het eind van Ochtendstemming, het beroemde begin van de Eerste Suite, riepen de danseressen: Goedemorgen, waarna Peer zich tot het publiek richtte met zijn verhalen.

Peer Gynt was, zoals ook in de versie van Edvard Grieg, de leugenaar met grootheidswaanzin, die slechts door ÈÈn meisje op waarde geschat wordt. Dat is het meisje dat juist niet inging op de uitnodiging van het feestbeest om met hem te dansen, maar hem later wel trouw blijft. Peer zat als oude man in een rolstoel, die ook dienst deed als stoel uit de kapsalon van Peers moeder en als sportauto. In plaats van het bezoek aan de Bergkoning, ging Peer joyriden. De choreografie van de dans bij deze dollemansrit was erg leuk: overal dansers met maaiende armen die in hoog tempo over het toneel gingen met Peer daar nog ergens tussendoor met zijn sportauto.

De Arabische dans was eveneens mooi vormgegeven met ingewikkelde danspassen in een mengelmoes aan stijlen. Er werd erg goed gedanst en het was vooral leuk dat ook de dansers deel uitmaakten van het geheel. De regie was uitstekend. Margrith Vrenegoor had niet alleen het oorspronkelijke verhaal grotendeels intact had gelaten, ze had ook voor samenhang gezorgd.

Helemaal aan het begin werd de enige mannelijke danser door zijn vrouwelijke collegaís op de vloer omgerold, iets dat veel later in het verhaal nog eens met Peer zou gebeuren. Voor een aantal toeschouwers was de voorstelling het slot van een lange dag met muziek. Ze hadden meegedaan aan Super Symfonic, een project van de Muziekschool Twente, Symfonia en TJSO, waarin onder andere de muziek uit Peer Gynt was gespeeld. De opening van de avond werd verzorgd door harpiste Andrea Voets, die van dirigent Mark Shanahan alle ruimte kreeg voor de nuances in de Danses SacrÈe et Profaneí van Claude Debussy. Als ze fluisterzacht wilde spelen, speelde het strijkorkest gewoon nog zachter.

Bron: TCT Enschede

Auteur: Ellen Kruithof